Parkeerautomaat

Bij de PARKEERAUTOMAAT zijn een vader en zijn zoontje bezig een PARKEERKAARTJE  te kopen. Achter hun staat een man te wachten en wij sluiten aan. Als vader en zoon klaar zijn is het de beurt aan de man voor ons. We wachten geduldig, maar het duurt wel erg lang. Deze meneer heeft vast geen ervaring met PARKEERAUTOMATEN. Als hij eindelijk klaar kijkt hij nog enigszins verontschuldigend naar ons en mompelt iets van "weer gelukt"
Als ervaren PARKEERAUTOMAAT-GEBRUIKERS weten wij wat ons te doen staat:
- Druk op start. Doen we.
Maar dan......
- Toets uw kentekennummer.
Wat?
Dat is nieuw.
En bovendien weten we dat niet zomaar uit ons hoofd.
Gelukkig staat de auto op oog-afstand. Maar stel dat dat niet zo is, dan moet je er eerst heen lopen en is je beurt bij de PARKEERAUTOMAAT voorbij. Kun je weer achteraan sluiten.
Niet dat er nog mensen achter ons staan te wachten en bij nader inzien staan er ook maar een handje vol auto's op dit PARKEERTERREIN.
Het intoetsen van het kentekennummer duurt eindeloos, want de ene keer pakt de touchscreen het cijfer niet en hou je je vinger er iets te lang op dan staat er ineens twee keer hetzelfde cijfer.
Wij beginnen nu te begrijpen waarom onze voorgangers zo lang bezig waren.
En wij snappen nu ook waarom dit PARKEERTERREIN zo leeg is terwijl die om de hoek vol staat.
Als we 10 minuten later eindelijk onze PARKEERKAART achter de voorruit van de auto leggen, hebben we in ieder geval wel de eerste 10 minuten gratis geparkeerd.
In de winkel waar we moeten zijn (en waar we na 10 minuten alweer buiten staan) brengen we het PARKEERAUTOMATEN-PROBLEEM ter sprake.
Onder personeel en klanten ontstaat een saamhorigheidsgevoel en we delen onze ervaring.
Is die vermaledijde PARKEERAUTOMAAT toch nog ergens goed voor geweest.