'Mijn god heb medelijden met mij en dit arme volk'.
Altijd al getwijfeld of dit de laatste woorden van Willem van Oranje waren nadat Balthasar Gerards hem op 10 juli 1582 neerschoot. Willem was nou niet bepaald spraakzaam en dan zo'n VOLZIN als je de dood in de ogen ziet? En wat blijkt uit onderzoek? Hij was op slag dood en heeft dus niks meer gezegd, laat staan die mooie VOLZIN die hij bovendien volgens de (onbetrouwbare) Vaderlandse Geschiedenisboeken ook nog eens in het Frans gezegd zou hebben: Mon Dieu, ayez pitié de moi et de mon pauvre peuple.
Doet me denken aan die andere mooie VOLZIN, die van het Engelse beertje Paddington tijdens een avontuur in Frankrijk; mijn grootmoeder is uit de postkoets gevallen en heeft dringend hulp nodig. Niet dat zijn grandmere uit de diligence gevallen was, maar dit was de enige franse zin die het beertje kende.
Misschien was dat bij Willem ook wel het geval en had hij deze VOLZIN tijdens zijn leven de keren dat hij wat zei te pas en onpas gezegd en was dit bij de geschiedschrijvers blijven hangen.
zaterdag 31 maart 2012
donderdag 29 maart 2012
Blue
BLUE Ray, BLUEtooth, BLUE van Vzg (basisverzekering), BLUE wonder (voor de badkamer), BLUE band (margarine).
Wat is dat toch met BLUE, wat zegt die kleur over het product, wat probeert de bedenker van het product te suggereren met BLUE?
Volgens de hedendaagse psychologie staat BLUE voor waarheid, helderheid, waardigheid, status en macht!!
En dat wisten ze in de jaren 20 van de vorige eeuw ook al toen BLUE band (als kind zeiden wij bleu band) op de markt kwam.
Ja, daar is over nagedacht, succes verzekerd als je BLUE gebruikt, alhoewel....BLUE monday? En een blauwtje lopen?
Wat is dat toch met BLUE, wat zegt die kleur over het product, wat probeert de bedenker van het product te suggereren met BLUE?
Volgens de hedendaagse psychologie staat BLUE voor waarheid, helderheid, waardigheid, status en macht!!
En dat wisten ze in de jaren 20 van de vorige eeuw ook al toen BLUE band (als kind zeiden wij bleu band) op de markt kwam.
Ja, daar is over nagedacht, succes verzekerd als je BLUE gebruikt, alhoewel....BLUE monday? En een blauwtje lopen?
maandag 26 maart 2012
Lakens
Het klinkt heel ouderwets en weinig geemancipeerd, maar waar ik enorm van kan genieten is van een droogmolen vol vrolijk wapperende kraakwitte LAKENS.
Mijn geluk zou nog groter zijn als diezelfde LAKENS aan een 'ouderwetse' waslijn hingen, zoals die waslijn uit mijn jeugd. Die liep van vooraan in de tuin tot helemaal achterin, was zo lang dat hij met gemak als kabelbaan zou kunnen dienen.
Als wat?
Dat leek me als kind het summum: een eigen kabelbaan. En aan die lange waslijn zou dat toch moeten lukken?
Maar om op de LAKENS terug te komen en daar verheug ik me nu al op: zo van de droogmolen gaan ze weer terug op bed. Niks is lekkerder dan tussen buiten gedroogde LAKENS te schuiven, daar kan geen Ariel of Omo tegenop.
Ik denk dat ik vanavond maar eens vroeg naar bed ga!
Mijn geluk zou nog groter zijn als diezelfde LAKENS aan een 'ouderwetse' waslijn hingen, zoals die waslijn uit mijn jeugd. Die liep van vooraan in de tuin tot helemaal achterin, was zo lang dat hij met gemak als kabelbaan zou kunnen dienen.
Als wat?
Dat leek me als kind het summum: een eigen kabelbaan. En aan die lange waslijn zou dat toch moeten lukken?
Maar om op de LAKENS terug te komen en daar verheug ik me nu al op: zo van de droogmolen gaan ze weer terug op bed. Niks is lekkerder dan tussen buiten gedroogde LAKENS te schuiven, daar kan geen Ariel of Omo tegenop.
Ik denk dat ik vanavond maar eens vroeg naar bed ga!
zondag 25 maart 2012
Dikkie Dik
DIKKIE DIK van de buren heeft sinds onze Bobo dood is onze tuin aan zijn territorium toegevoegd. Wij hebben daar geen bezwaar tegen, hebben maar één voorwaarde gesteld: hij moet onze loslopende kippen met rust laten. En daar houdt hij zich keurig aan op af en toe een stukje brood bestemd voor de kippen na.
Zowiezo is DIKKIE DIK de aardigheid zelve en doet hij nog geen vlieg kwaad.
Dachten we!
Want wat blijkt? DIKKIE DIK is een monster!
Gister liep hij weer eens (op zoek naar brood?) langs de kippenren toen hij ineens een duif in de ren zag. Die 'gezellige dikkerd' nam een spurt, rende de ren in, de duif deed nog een vluchtpoging, maar nog geen minuut later liep DIKKIE DIK triomfantelijk met de duif in zijn bek weg, ons verbijsterd achterlatend.
Zowiezo is DIKKIE DIK de aardigheid zelve en doet hij nog geen vlieg kwaad.
Dachten we!
Want wat blijkt? DIKKIE DIK is een monster!
Gister liep hij weer eens (op zoek naar brood?) langs de kippenren toen hij ineens een duif in de ren zag. Die 'gezellige dikkerd' nam een spurt, rende de ren in, de duif deed nog een vluchtpoging, maar nog geen minuut later liep DIKKIE DIK triomfantelijk met de duif in zijn bek weg, ons verbijsterd achterlatend.
vrijdag 23 maart 2012
Guus Kuijer
Onze leesgroep heeft een tijdlang de traditie gehad om één keer per leesseizoen een jeugdboek te bespreken: Paul Biegel, Tonke Dragt, Jan Terlouw, Thea Beckman en...GUUS KUIJER.
Wij zijn een groep enthousiaste lezers en draaien ons hand niet om voor dikke pillen van Thomas Mann, Hugo Claus, Couperus, Thomas Roosenboom, maar van Het boek van alle dingen waren we danig onder de indruk: het thema (relatie vader, zoon en God), de manier waarop GUUS KUIJER met liefde en mededogen zijn personages neerzet (net als in de boeken over Madelief en Polleke).
GUUS KUIJER doet geen consessies als hij een 'kinderboek' schrijft:
Sommige mensen denken dat je een heel ander mens wordt als je voor kinderen gaat schrijven, dat je daarom om of over moet schakelen. Alsof kinderen heel andere wezens zijn. Onzin. Ik ken geen enkele kinderlijke belangstelling die dood is bij mij en geen enkel kinderlijk probleem dat niet nog in mij leeft.
Ook qua taalgebruik ( in onze leesgroep altijd een belangrijk punt) gaat hij niet op de hurken zitten.
Dit maakt de boeken van GUUS KUIJER ook voor volwassen lezers de moeite waard.
Zeer terecht dat hij deze week de 'nobelprijs' voor de jeugdliteratuur heeft gekregen, oftewel de Astrid Lindgren Memorial Award 2012
Wij zijn een groep enthousiaste lezers en draaien ons hand niet om voor dikke pillen van Thomas Mann, Hugo Claus, Couperus, Thomas Roosenboom, maar van Het boek van alle dingen waren we danig onder de indruk: het thema (relatie vader, zoon en God), de manier waarop GUUS KUIJER met liefde en mededogen zijn personages neerzet (net als in de boeken over Madelief en Polleke).
GUUS KUIJER doet geen consessies als hij een 'kinderboek' schrijft:
Sommige mensen denken dat je een heel ander mens wordt als je voor kinderen gaat schrijven, dat je daarom om of over moet schakelen. Alsof kinderen heel andere wezens zijn. Onzin. Ik ken geen enkele kinderlijke belangstelling die dood is bij mij en geen enkel kinderlijk probleem dat niet nog in mij leeft.
Ook qua taalgebruik ( in onze leesgroep altijd een belangrijk punt) gaat hij niet op de hurken zitten.
Dit maakt de boeken van GUUS KUIJER ook voor volwassen lezers de moeite waard.
Zeer terecht dat hij deze week de 'nobelprijs' voor de jeugdliteratuur heeft gekregen, oftewel de Astrid Lindgren Memorial Award 2012
donderdag 22 maart 2012
Een mooie lentedag
EEN MOOIE LENTEDAG, zo mooi dat de buitendeur open staat.
De kleine jongen, 1 jaar en 1 maand oud, heeft sinds hij zich zelf kan voortbewegen (handen/1 knie, handen/voeten, achterwerk) de kamer en keuken uitgebreid ontdekt.
En dan is daar ineens de open deur en de wereld daar achter.
Bij de drempel aangekomen gaat de kleine jongen zitten, kijkt verbaasd naar buiten, hoort en ziet van alles.
Maar hij durft de grote stap (nog) niet aan.
's Middags op een terrasje aan het water (opa en oma hebben alle tijd en hij dus ook) komt er een nieuwsgierige gans aan gezwommen. De kleine jongen is minstens zo nieuwsgierig: een echt dier van zo dichtbij heeft hij nog nooit gezien en hij kijkt zijn ogen uit.
Aan het einde van de middag is het nog steeds warm en worden de tuinstoelen tevoorschijn gehaald. De kleine jongen ziet die bedrijvigheid vol belangstelling aan vanuit de deuropening (veilig achter de drempel).
Zijn vader komt thuis, gaat naast zijn opa zitten en de beide mannen raken in gesprek. Misschien denkt de kleine jongen: "ik ben ook een man, ik wil er ook bij zijn", en even later is het zo ver: hij gaat, enigszins aarzelend nog over de drempel naar buiten. Wat een ontdekking: de vloer buiten voelt anders, er liggen andere dingen, een hele nieuwe wereld gaat open voor de kleine jongen.
Wat een blijdschap.
Wie geniet er het meest: de kleine jongen, de vader, de opa?
Wat EEN MOOIE LENTEDAG!
De kleine jongen, 1 jaar en 1 maand oud, heeft sinds hij zich zelf kan voortbewegen (handen/1 knie, handen/voeten, achterwerk) de kamer en keuken uitgebreid ontdekt.
En dan is daar ineens de open deur en de wereld daar achter.
Bij de drempel aangekomen gaat de kleine jongen zitten, kijkt verbaasd naar buiten, hoort en ziet van alles.
Maar hij durft de grote stap (nog) niet aan.
's Middags op een terrasje aan het water (opa en oma hebben alle tijd en hij dus ook) komt er een nieuwsgierige gans aan gezwommen. De kleine jongen is minstens zo nieuwsgierig: een echt dier van zo dichtbij heeft hij nog nooit gezien en hij kijkt zijn ogen uit.
Aan het einde van de middag is het nog steeds warm en worden de tuinstoelen tevoorschijn gehaald. De kleine jongen ziet die bedrijvigheid vol belangstelling aan vanuit de deuropening (veilig achter de drempel).
Zijn vader komt thuis, gaat naast zijn opa zitten en de beide mannen raken in gesprek. Misschien denkt de kleine jongen: "ik ben ook een man, ik wil er ook bij zijn", en even later is het zo ver: hij gaat, enigszins aarzelend nog over de drempel naar buiten. Wat een ontdekking: de vloer buiten voelt anders, er liggen andere dingen, een hele nieuwe wereld gaat open voor de kleine jongen.
Wat een blijdschap.
Wie geniet er het meest: de kleine jongen, de vader, de opa?
Wat EEN MOOIE LENTEDAG!
dinsdag 20 maart 2012
Lente (2)
Vanmorgen, let wel! 20 maart, om 6.14 uur is de LENTE begonnen!
Dat de meteorolische LENTE op 1 maart begint dat wist ik wel, maar laat ik nou toch altijd gedacht hebben dat de huis-tuin-en keuken-LENTE op 21 maart begint.
Ook nooit geweten dat het bepalen van de exacte datum en tijdstip van de LENTE (en ook dus van de andere seizoenen) met de stand van de zon ten opzichte van de aarde te maken heeft. De zon stond n.l. vanochtend om 6.14 uur loodrecht boven de evenaar.
Astronomen (niet te verwarren met astrologen!) hadden dat al berekend (hebben o.a. rekening gehouden met schrikkeljaren), zoals zij ook weten dat dit de vroegste LENTE sinds 1896 is en dat in 2016 en 2020 de LENTE zelfs al op 19 maart begint.
Meteorologen hebben het wat dat betreft heel wat gemakkelijker: die kijken niet naar de sterren, zij hebben gewoon in 1780 met elkaar afgesproken dat alle seizoenen 3 maanden duren.
Tja, en wat doen wij, de gewone huis-tuin-en keuken-mensen?
Wij kijken 's morgens naar buiten, voelen, horen en ruiken de LENTE en zeggen dan doodleuk op 15 maart (zie blog 15 maart): de LENTE is begonnen.
Dat de meteorolische LENTE op 1 maart begint dat wist ik wel, maar laat ik nou toch altijd gedacht hebben dat de huis-tuin-en keuken-LENTE op 21 maart begint.
Ook nooit geweten dat het bepalen van de exacte datum en tijdstip van de LENTE (en ook dus van de andere seizoenen) met de stand van de zon ten opzichte van de aarde te maken heeft. De zon stond n.l. vanochtend om 6.14 uur loodrecht boven de evenaar.
Astronomen (niet te verwarren met astrologen!) hadden dat al berekend (hebben o.a. rekening gehouden met schrikkeljaren), zoals zij ook weten dat dit de vroegste LENTE sinds 1896 is en dat in 2016 en 2020 de LENTE zelfs al op 19 maart begint.
Meteorologen hebben het wat dat betreft heel wat gemakkelijker: die kijken niet naar de sterren, zij hebben gewoon in 1780 met elkaar afgesproken dat alle seizoenen 3 maanden duren.
Tja, en wat doen wij, de gewone huis-tuin-en keuken-mensen?
Wij kijken 's morgens naar buiten, voelen, horen en ruiken de LENTE en zeggen dan doodleuk op 15 maart (zie blog 15 maart): de LENTE is begonnen.
Abonneren op:
Posts (Atom)