Knikkers

40 jaar geleden nam ik 'm mee uit het ouderlijk huis toen ik trouwde, mijn koffer met jeugdherinneringen. In al die jaren heb ik 'm nooit geopend. Waarom niet? Dat heb ik me in de loop van de tijd ook regelmatig afgevraagd en toch is het er nooit van gekomen.
Best gek eigenlijk, want zo weet ik bijvoorbeeld zeker dat mijn Barbie-poppen erin zitten, en het plastic serviesje dat ik kreeg toen ik 5 werd. Het gebruik van plastic - wij zeiden plastiek- was 55 jaar geleden iets bijzonders en zeker voor speelgoed.
Wat ik niet weet is of mijn KNIKKERS in de koffer zitten. Ik had niet net als Anne Frank een blikken trommeltje waar ze inzaten, maar een knikkerzak die mijn moeder gemaakt had van een lapje dat over was van een naaiwerk. Ik had van die mooie glazen KNIKKERS, EENTELLERS en BOLLEKETTEN (wij woonden tegen de Belgische grens).
Het blik met KNIKKERS van Anne Frank is 70 jaar na dato opgedoken en hot nieuws. Mijn minstens 50 jaar oude KNIKKERZAK zal het nieuws niet halen, maar het openen van mijn koffer met jeugdherinneringen zal in familiekring hot nieuws zijn.
Wanneer het zover is? Geen idee.