Nog voordat de wekker afloopt word ik wakker van de harde wind. Nu klinkt dat altijd erger dan het is omdat ons huis hoog (èn droog, dat dan wel weer) op een dijk staat.
Zou het 60 jaar geleden ook zo hard gewaaid hebben?
In die watersnoodnacht waaide het natuurlijk veel harder, wat zeg ik......storm, windkracht 12, springvloed!
Ik kan het me nog goed herinneren, alhoewel...........
Ik ben dan wel in 1953 geboren, echter pas maanden na die stormnacht van 31 januari op 1 februari, maar ik zou zweren dat .........
Dat is het rare met herinneringen, geheugenpsycholoog Douwe Draaisma schreef in
De Heimweefabriek over hoe dat zit met geheugen.
Misschien heb ik wel heimwee naar een tijd waar ik geen deel van uitgemaakt heb.
Daarom laat ik geen gelegenheid voorbij gaan om HET GEVOEL VAN 1953 volop te beleven.
En daarom ga ik vandaag ondanks windkracht 10 op de fiets naar mijn werk.
Zwoegen tegen de wind in, windvlagen die me bijna omver rukken.
Ik fiets langs het Haringvliet dat vòòr De Ramp een open verbinding met zee had en in die fatale nacht met verwoestende kracht dorpen overspoelde. Ook nu staat het water hoog en in de haven van de oude Vesting beuken hoge golven tegen de kade.
HET GEVOEL VAN 1953 zou compleet zijn als ik nu van mijn fiets afgesleurd zou worden en in het ijskoude water terecht zou komen, maar dat gebeurt natuurlijk niet en ik kom, weliswaar een kwariertje (!!) later, heelhuids op mijn werk aan.
Wie weet wat de terugweg nog te bieden heeft!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten