Van de legendarische WINTER van '63 (tocht der tochten,Reinier Paping, met de auto op het IJsselmeer) kan ik me niks herinneren, terwijl ik toch al 10 jaar was.
De Watersnood van '53 daarentegen staat in mijn geheugen gegrift, ondanks dat ik toen nog niet geboren was!!!
Met herinneringen is iets vreemds aan de hand.
De WINTER van '84 kan ik me nog goed voor de geest halen: de bevroren leidingen in de bijkeuken, banden plakken in de keuken omdat het in de schuur te koud was, de auto die vast kwam te zitten in de sneeuw toen ik 'm uit de schuur wilde rijden, slaapkamerramen die niet meer open gingen......wat een barre WINTER.
Waarom die van '84 wel en van '63 niet?
Niet alleen omdat ik in '84 ouder was en dat het minder lang geleden is.
Ook de randverschijnselen spelen een rol. In '84 woonden we nog maar een blauwe maandag op het platteland in een vrijstaand huis (op een dijk) en dan ben je meer overgeleverd aan 'de elementen' dan in een rijtjeshuis in een nieuwbouwwijk. Ik heb me die WINTER weleens vertwijfeld afgevraagd waarom we zo nodig wilden verhuizen.
We wonen nog steeds in hetzelfde huis, maar de WINTERS na die van '84 zijn nooit meer zo bar geweest. Tenminste.... in mijn herinnering.
Ik kan me de watersnood echt herinneren, denk ik. Toen de dominee vroeg om te bidden voor de mensen in nood, drong het tot me door, dat er iets heel ergs aan de hand was. En later het inzamelen van goederen (dekens) voor de overlevenden. Of hebben mijn herinneringen daar ook een eigen verhaal van gemaakt?
BeantwoordenVerwijderen