BACK TO EARTH is zo'n uitdrukking die vaak gebruikt wordt als je je fantasieën de vrije loop hebt laten gaan om vervolgens (met moeite) weer terug te keren naar het dagelijkse leven.
André Kuipers is deze week letterlijk BACK TO EARTH gekeerd nadat hij maanden in de Space geleefd had. En dat kostte hem ook moeite, gewichteloosheid schijnt het effect te hebben van een drug.
Toen hij aan zijn ruimtereis begon wist hij ondanks alle voorbereiding vast niet meer dan wat Spinvis zong in zijn lied Astronaut
Goede reis je hebt nu geen gewicht,
astronaut ga sneller dan het licht.
De planeten zingen zacht,
van het wonder dat je wacht.
kijk niet om ga steeds vooruit.
Goede reis en hou je haaks, kijk goed uit.
Maar net als Major Tom in David Bowie's A Space Oddity had hij vast liever vanuit zijn Spaceship zijn vrouw verteld dat hij van haar hield, maar dat hij 100.00 miles away bleef
Though I'm past 100.000 miles
I'm feeling very still
And I think my spaceship knows which way to go
Tell my wife I love her very much, she knows
Oftewel het leven in de Space is veel aangenamer dan op aarde.
Jammer voor André dat dit zijn laatste ruimtereis was
vrijdag 6 juli 2012
Gerrit Komrij
Van papier zijt ge en tot papier zult ge wederkeren.
Mooi citaat van GERRIT KOMRIJ die vannacht is overleden. Of KOMRIJ, toen hij dit citaat bedacht aan zijn eigen dood dacht weet ik niet, want over zijn eigen zielenroerselen was GERRIT KOMRIJ nogal zwijgzaam:
Eer plant men bomen op de weg,
Eer zal men kakken in zijn hoed,
Dan dat ik u mijn ziel blootleg
En zeg wat ik thans lijden moet.
Uit: Zwijgzaamheid
Maar één ding is zeker: tot papier keert GERRIT KOMRIJ weder, oftewel hij zal nog lang voortleven in zijn gedichten, bloemlezingen en romans.
Mooi citaat van GERRIT KOMRIJ die vannacht is overleden. Of KOMRIJ, toen hij dit citaat bedacht aan zijn eigen dood dacht weet ik niet, want over zijn eigen zielenroerselen was GERRIT KOMRIJ nogal zwijgzaam:
Eer plant men bomen op de weg,
Eer zal men kakken in zijn hoed,
Dan dat ik u mijn ziel blootleg
En zeg wat ik thans lijden moet.
Uit: Zwijgzaamheid
Maar één ding is zeker: tot papier keert GERRIT KOMRIJ weder, oftewel hij zal nog lang voortleven in zijn gedichten, bloemlezingen en romans.
donderdag 5 juli 2012
Higgsdeeltje
Er zijn soms (eigenlijk best heel vaak) dingen waar ik helemaal niks van snap hoe ik ook mijn best doe er grip op te krijgen.
Zal wel komen omdat ik op de Katholieke MULO gezeten heb, maar dit terzijde.
Neem nou bijvoorbeeld het HIGGSDEELTJE. Het schijnt dat als er geen HIGGSDEELTJE zou zijn, wij (de mensheid) er ook niet zouden zijn. In de krant las ik dat het HIGGSDEELTJE ook wel Godsdeeltje genoemd wordt. Tja, en als goed Katholiek geloof je dat God Adam en Eva geschapen heeft, dus in mijn naïviteit denk ik dan: logisch dat het HIGGSDEELTJE een Godsdeeltje is, maar zo schijnt het niet te zitten, God heeft er eigenlijk niks mee van doen.
Het HIGGSDEELTJE geeft andere deeltjes in het universum massa en remt ze af zodat er materievorming kan ontstaan èn wij, de mensheid dus! Meneer Higgs ging er van uit dat het HIGGSDEELTJE bestond, maar heeft er 50 jaar aan gewerkt om het te vinden.
Dat is nog eens wat anders dan de heren Stapel en Smeesters die binnen een mum van tijd hun onderzoeken 'wetenschappelijke' hadden bewezen.
Ik kan me zo voorstellen wat de uitslag van hun onderzoek zou zijn naar het verschil tussen mensen die op de Katholieke MULO gezeten hebben en zij die dezelfde opleiding genoten hebben aan een Christelijke MULO.
Maar dit terzijde!
Zal wel komen omdat ik op de Katholieke MULO gezeten heb, maar dit terzijde.
Neem nou bijvoorbeeld het HIGGSDEELTJE. Het schijnt dat als er geen HIGGSDEELTJE zou zijn, wij (de mensheid) er ook niet zouden zijn. In de krant las ik dat het HIGGSDEELTJE ook wel Godsdeeltje genoemd wordt. Tja, en als goed Katholiek geloof je dat God Adam en Eva geschapen heeft, dus in mijn naïviteit denk ik dan: logisch dat het HIGGSDEELTJE een Godsdeeltje is, maar zo schijnt het niet te zitten, God heeft er eigenlijk niks mee van doen.
Het HIGGSDEELTJE geeft andere deeltjes in het universum massa en remt ze af zodat er materievorming kan ontstaan èn wij, de mensheid dus! Meneer Higgs ging er van uit dat het HIGGSDEELTJE bestond, maar heeft er 50 jaar aan gewerkt om het te vinden.
Dat is nog eens wat anders dan de heren Stapel en Smeesters die binnen een mum van tijd hun onderzoeken 'wetenschappelijke' hadden bewezen.
Ik kan me zo voorstellen wat de uitslag van hun onderzoek zou zijn naar het verschil tussen mensen die op de Katholieke MULO gezeten hebben en zij die dezelfde opleiding genoten hebben aan een Christelijke MULO.
Maar dit terzijde!
vrijdag 29 juni 2012
Werkbezoek
Het lijkt een vakantie-uitje, maar is een WERKBEZOEK: een proefvaart met de Futureland Ferry, oftwel een rondvaart langs het land van de Toekomst, Maasvlakte2.
Ja, het Havenbedrijf, de opdrachtgever van de aanleg van de Maasvlakte, trekt alles uit de kast als Wiedergutmachung, zoals een strand waar zonaanbidders, surfers, vissers en naaktrecreanten aan hun trekken komen, de Futureland Express om over het nieuwe land te rijden en nu dus de Futureland Ferry.
En eerlijk is eerlijk, het is een gouden vondst.
We schepen in op een oude Salonboot, de Navigathor, bouwjaar begin vorige eeuw. De Navigathor heeft een roemrucht verleden, is ingezet tijdens de Oorlog, de Watersnoodramp van 53, heeft dienst gedaan als veerboot over het IJ èn.... als stoomboot van....Sinterklaas!
Een groot contrast met het Nieuwe Land waar we langs varen. Niks geen verleden, pakweg 3 jaar geleden was hier alleen nog maar water. Met inzet van groot materieel zoals Sleephopperzuigers en Blockbusters is hier land gemaakt en over twee weken moet de kaart van Nederland definitief aangepast worden als ook het laatste gat (bij doodtij!) door de Koningin gesloten wordt.
We varen langs de kademuren van de aangelegde havens die de namen dragen van de 3 A-prinsesjes.
Triple A volgens de trotse vader toen hij zijn jongste dochter voorstelde aan het volk.
Maar dit Terzijde.
Ook de containerschepen die hier in de toekomst aanmeren zijn volgens de gids Triple A, drijvende flatgebouwen. De gids noemt nog meer indrukwekkende feiten, zoals de grootte van de Maasvlakte (2.000 voetbalvelden), een tijdens werkzaamheden opgegraven Zeepaard (nou, ja het skelet) van 25.000 jaar oud (met zelfs nog een paar kiezen!), een bommenwerper uit de oorlog en 25 granaten (ook opgegraven) , de kranen die hier ingezet worden zijn wel 80 meter hoog en er komen windmolens die hoger zijn dan de Euromast.
Kortom, alles is hier indrukwekkend.
Terwijl wij genieten van het uitzicht en het mooie weer realiseer ik me dat ik het best getroffen heb met mijn beroep (nou ja, meestal!) en veel te snel meert de Navigathor weer aan op de tijdelijke aanlegsteiger en zit het vakantie-uitje.... eh.. WERKBEZOEK er weer op.
'Lego' kraan!
Ja, het Havenbedrijf, de opdrachtgever van de aanleg van de Maasvlakte, trekt alles uit de kast als Wiedergutmachung, zoals een strand waar zonaanbidders, surfers, vissers en naaktrecreanten aan hun trekken komen, de Futureland Express om over het nieuwe land te rijden en nu dus de Futureland Ferry.
En eerlijk is eerlijk, het is een gouden vondst.
We schepen in op een oude Salonboot, de Navigathor, bouwjaar begin vorige eeuw. De Navigathor heeft een roemrucht verleden, is ingezet tijdens de Oorlog, de Watersnoodramp van 53, heeft dienst gedaan als veerboot over het IJ èn.... als stoomboot van....Sinterklaas!
Een groot contrast met het Nieuwe Land waar we langs varen. Niks geen verleden, pakweg 3 jaar geleden was hier alleen nog maar water. Met inzet van groot materieel zoals Sleephopperzuigers en Blockbusters is hier land gemaakt en over twee weken moet de kaart van Nederland definitief aangepast worden als ook het laatste gat (bij doodtij!) door de Koningin gesloten wordt.
We varen langs de kademuren van de aangelegde havens die de namen dragen van de 3 A-prinsesjes.
Triple A volgens de trotse vader toen hij zijn jongste dochter voorstelde aan het volk.
Maar dit Terzijde.
Ook de containerschepen die hier in de toekomst aanmeren zijn volgens de gids Triple A, drijvende flatgebouwen. De gids noemt nog meer indrukwekkende feiten, zoals de grootte van de Maasvlakte (2.000 voetbalvelden), een tijdens werkzaamheden opgegraven Zeepaard (nou, ja het skelet) van 25.000 jaar oud (met zelfs nog een paar kiezen!), een bommenwerper uit de oorlog en 25 granaten (ook opgegraven) , de kranen die hier ingezet worden zijn wel 80 meter hoog en er komen windmolens die hoger zijn dan de Euromast.
Kortom, alles is hier indrukwekkend.
Terwijl wij genieten van het uitzicht en het mooie weer realiseer ik me dat ik het best getroffen heb met mijn beroep (nou ja, meestal!) en veel te snel meert de Navigathor weer aan op de tijdelijke aanlegsteiger en zit het vakantie-uitje.... eh.. WERKBEZOEK er weer op.
maandag 25 juni 2012
Goeree
Op de Haringvlietdam lopen is een heel andere ervaring dan er overheen fietsen. Al lopende zie je de sluizen, een machtig staaltje Hollandse waterbouwkunst. Aan de Haringvlietkant staan de sluizen op een kier om al het overtollige water uit de grote rivieren af te voeren naar zee. De zeekant die je niet kunt zien zit potdicht. Het kierbesluit aan die kant houdt de gemoederen al jaren bezig, een soort Hedwige-sluizen dus. Terwijl de wind ons bij elke sluis bijna omver blaast en we van het voorbij razende verkeer elke keer een wind-trap na krijgen heeft mijn fantasie niet veel nodig om aan de stormramp van 53 te denken toen deze dam er nog niet was en er veel mensen verdronken.
Toch denk ik vooral aan die keer een paar jaar geleden dat de Tour de France-karavaan over de dam raasde. Ik had mijn fototoestel nog maar een blauwe maandag en eer ik goed en wel het aan-knopje ingedrukt had was het peloton al voorbij.
Maar goed.
Over de dam gaat het richting Visafslag waar op deze maandagochtend geen enkele activiteit is. De vissersboten zijn waarschijnlijk gisteravond (of vanwege het geloof vanochtend heel vroeg) uitgevaren om vrijdag volbeladen terug te keren. Ook op het wandelpad door de duinen richting Kwade Hoek is het op de wind na stil.
Kwade Hoek.
Mooie naam, maar hoeveel leed zit er achter? Wie weet was de zee hier in vroeger tijden berucht, zijn er vissersboten met man en muis vergaan. Bleven vrouwen en kinderen eenzaam achter.
Even later hebben we zicht op zee. Op het strand zijn (door de elementen) nieuwe duintjes ontstaan en ver weg aan de overkant is de rand van het nieuwe land van de Maasvlakte te zien.
Na een tijdje keren we de zee de rug toe en lopen verder door de polder. In een echte ouderwetse speeltuin (De Flipjes) zijn kinderen aan het spelen die zo te zien op schoolreisje zijn. Zij boffen met het mooie weer. Dat was gister, zondag wel anders.
Niet dat de speeltuin gister open was, want weer of geen weer...op zondag(rustdag-kerkdag) is de speeltuin gesloten.
We lopen verder en zien al snel de markante toren van Goedereede en via de (toepasselijke) GOEREEweg komen we in het pittoreske dorp waar de huisstijl groen-wit is en waar volgens kenners de beste 'Zeeuwse' bolussen te koop zijn terwijl het hier nog echt Zuid Holland is. Op de markt is hotel De Gouden Leeuw helaas op maandag gesloten, maar café GOEREE heeft koffie en de waardin geeft bovendien nuttig loop-advies.
En dan begint de terugtocht. Wat minder kwiek dan uren geleden lopen we voor de tweede keer over de Haringvlietdam en ik bedenk bij mezelf dat ik nu eigenlijk toch liever zou fietsen!
Toch denk ik vooral aan die keer een paar jaar geleden dat de Tour de France-karavaan over de dam raasde. Ik had mijn fototoestel nog maar een blauwe maandag en eer ik goed en wel het aan-knopje ingedrukt had was het peloton al voorbij.
Maar goed.
Over de dam gaat het richting Visafslag waar op deze maandagochtend geen enkele activiteit is. De vissersboten zijn waarschijnlijk gisteravond (of vanwege het geloof vanochtend heel vroeg) uitgevaren om vrijdag volbeladen terug te keren. Ook op het wandelpad door de duinen richting Kwade Hoek is het op de wind na stil.
Kwade Hoek.
Mooie naam, maar hoeveel leed zit er achter? Wie weet was de zee hier in vroeger tijden berucht, zijn er vissersboten met man en muis vergaan. Bleven vrouwen en kinderen eenzaam achter.
Even later hebben we zicht op zee. Op het strand zijn (door de elementen) nieuwe duintjes ontstaan en ver weg aan de overkant is de rand van het nieuwe land van de Maasvlakte te zien.
Na een tijdje keren we de zee de rug toe en lopen verder door de polder. In een echte ouderwetse speeltuin (De Flipjes) zijn kinderen aan het spelen die zo te zien op schoolreisje zijn. Zij boffen met het mooie weer. Dat was gister, zondag wel anders.
Niet dat de speeltuin gister open was, want weer of geen weer...op zondag(rustdag-kerkdag) is de speeltuin gesloten.
We lopen verder en zien al snel de markante toren van Goedereede en via de (toepasselijke) GOEREEweg komen we in het pittoreske dorp waar de huisstijl groen-wit is en waar volgens kenners de beste 'Zeeuwse' bolussen te koop zijn terwijl het hier nog echt Zuid Holland is. Op de markt is hotel De Gouden Leeuw helaas op maandag gesloten, maar café GOEREE heeft koffie en de waardin geeft bovendien nuttig loop-advies.
En dan begint de terugtocht. Wat minder kwiek dan uren geleden lopen we voor de tweede keer over de Haringvlietdam en ik bedenk bij mezelf dat ik nu eigenlijk toch liever zou fietsen!
donderdag 21 juni 2012
Nijntje
Vandaag is NIJNTJE jarig, ze (ja, NIJNTJE is een meisje!) wordt 57 jaar. Dat zou je niet zeggen, maar dat is met meer 'strip' figuren zo (Catootje, Kwik, Kwek en Kwak, Tom Poes), ze worden nauwelijks ouder in de loop van de tijd (was ik ook maar een stripfiguur).
NIJNTJE is geboren op het strand, tijdens de vakantie van de familie Bruna. Zoontje Bruna speelt met zijn speelgoedkonijn en Vader Dick zit wat te tekenen en ineens staat NIJNTJE op het tekenvel.
Inmiddels is NIJNTJE in 43 talen vertaald en dat is maar iets minder dan het dagboek van Anne Frank (in 50 talen). Niet dat NIJNTJE te vergelijken is met Anne Frank, ze is nooit ondergedoken geweest, heeft geen oorlog meegemaakt ( hooguit de Koude Oorlog), haar grootste leed was de dood van Oma Pluis.
Toch is er een overeenkomst tussen Anne Frank en NIJNTJE: ze hebben allebei een eigen huis. Dat van Anne staat in Amsterdam en NIJNTJE woont in het Dick Bruna-huis in Utrecht. Nog een overeenkomst: van alletwee staat in Utrecht een standbeeldje.
NIJNTJES (geestelijke) vader (of opa) Dick Bruna woont in Utrecht, dus een NIJNTJE-beeld is logisch, maar........ waarom Anne Frank in Utrecht?
NIJNTJE is geboren op het strand, tijdens de vakantie van de familie Bruna. Zoontje Bruna speelt met zijn speelgoedkonijn en Vader Dick zit wat te tekenen en ineens staat NIJNTJE op het tekenvel.
Inmiddels is NIJNTJE in 43 talen vertaald en dat is maar iets minder dan het dagboek van Anne Frank (in 50 talen). Niet dat NIJNTJE te vergelijken is met Anne Frank, ze is nooit ondergedoken geweest, heeft geen oorlog meegemaakt ( hooguit de Koude Oorlog), haar grootste leed was de dood van Oma Pluis.
Toch is er een overeenkomst tussen Anne Frank en NIJNTJE: ze hebben allebei een eigen huis. Dat van Anne staat in Amsterdam en NIJNTJE woont in het Dick Bruna-huis in Utrecht. Nog een overeenkomst: van alletwee staat in Utrecht een standbeeldje.
NIJNTJES (geestelijke) vader (of opa) Dick Bruna woont in Utrecht, dus een NIJNTJE-beeld is logisch, maar........ waarom Anne Frank in Utrecht?
maandag 18 juni 2012
Wielewaal
Dat wandelen en zingen een perfecte combinatie is, wist ik eigenlijk best. Vroeger tijdens de meimaand-mariamaand liepen we elke avond met een grote groep kinderen naar het 'kapelleke' net buiten het dorp (of stad?). Naast Marialiedjes (o, sterre der zee en te Lourdes op de bergen) zongen we natuurlijk ook potje met vet en mijn tante uit Marokko en dudeljo klinkt zijn lied dudeljo en anders niet.Voor je wist waren we bij het kapelleke.
De workshop Zingen en Wandelen van Natuurmonumenten i.s.m. een zangleraar klonk veelbelovend en was het ook. Eerst liepen we op de hei, We kwamen een schaapskudde met herder en hond tegen (op de grote stille heide), zagen bijna bloeiende dopheide en de rustpauze was bij een paar olmen (de uil zat in de olmen).
De (biologische) lunchpauze was in het (verbouwde) huis van Anne de Vries (Bartje) en daarna begon het echte zingen. Hoe wonderlijk is het toch dat je binnen een mum van tijd een echt koor bent met alten, sopranen, bassen en baritons en dat je na even oefenen zelfs Mendelsohn kunt zingen.
De boswachter zong ook mee en hij was volgens mij een 'natuur' talent. Hij zong de sterren van de hemenl... wat zeg ik....de WIELEWALEN (nou,ja één). Ineens ging tijdens het zingen zijn arm de lucht in....boven ons vloog de WIELEWAAL! Wij waren verrukt, maar de boswachter was bijna in extase. De WIELEWAAL is vrij zeldzaam, staat als kwetsbaar op de rode lijst. Wat zingen in de vrije natuur al niet teweeg brengt!
De workshop Zingen en Wandelen van Natuurmonumenten i.s.m. een zangleraar klonk veelbelovend en was het ook. Eerst liepen we op de hei, We kwamen een schaapskudde met herder en hond tegen (op de grote stille heide), zagen bijna bloeiende dopheide en de rustpauze was bij een paar olmen (de uil zat in de olmen).
De (biologische) lunchpauze was in het (verbouwde) huis van Anne de Vries (Bartje) en daarna begon het echte zingen. Hoe wonderlijk is het toch dat je binnen een mum van tijd een echt koor bent met alten, sopranen, bassen en baritons en dat je na even oefenen zelfs Mendelsohn kunt zingen.
De boswachter zong ook mee en hij was volgens mij een 'natuur' talent. Hij zong de sterren van de hemenl... wat zeg ik....de WIELEWALEN (nou,ja één). Ineens ging tijdens het zingen zijn arm de lucht in....boven ons vloog de WIELEWAAL! Wij waren verrukt, maar de boswachter was bijna in extase. De WIELEWAAL is vrij zeldzaam, staat als kwetsbaar op de rode lijst. Wat zingen in de vrije natuur al niet teweeg brengt!
Abonneren op:
Posts (Atom)