Onderzeeboot

Hoogvliet…..Spijkenisse…..Pernis…..niet direct plaatsen die hoog op het verlanglijstje staan om te bezoeken......

Tja en dan ga je op de fiets naar HEIJPLAAT (of all places!) en volg je een toeristische route en kom je over de Spijkenissebrug (waarvan de pijlers afkomstig zijn van de oude Moerdijkbrug), Hoogvliet (met een verrassend bosachtig parkje en…. het enige kunstwerk in Nederland van Calder) en fiets je pal langs onze nationale trots(?!) Shell Pernis (met ultramoderne torens naast het oude gebouw uit 1936).

Waar je ook om je heen kijkt...overal opslagtanks, containers en pijpen en dan ineens is daar Heijplaat.

Een eeuw geleden gebouwd door de RDM voor de werknemers bij het Droogdok. Handig: op je fiets naar je werk, zo los je het fileprobleem op! Als je door Heijplaat fietst zie je niks meer van industrie, alleen leuke goed onderhouden oude huisjes, 3 (!) kerken, een wijkgebouw annex café biljart ( niet open op zondag)

Aan het einde van het dorp ligt het voomalige werkterrein van de RDM met leegstaande loodsen en één daarvan is de ONDERZEEBOOTloods (gek, maar bij ONDERZEEBOOT denk ik aan de Geheime Dienst) is in de zomer ingericht als expositieruimte voor grote-kunstwerken-kunstenaars.
En of je al niet genoeg gefietst hebt krijg je in de loods een fiets versierd met veertjes om naar de kunstwerken te fietsen.
Kunst is een wonderlijk iets. het spreekt je aan of niet.
Wat de kunstenaar voor heeft met zijn hoge bomenbos met in de top een cariljon, zijn schip, zijn onderzeeboot-huis, dat interesseert me eigenlijk niks. Ik geniet er gewoon van en laat mijn eigen fantasie de vrije loop over campings waar naast Pipo-wagens en Tipi's ook ONDERZEEBOOT-huizen te huur zijn.

Geluk

GELUK
een avond op een bankje aan de waterkant van het natuurgebied
het water bijna spiegelglad, aan de kant de krinkeltjes van 't Schrijverke
verderop het zachte, uitstervende gegak van ganzen
de volle maan roerloos aan de hemel
heel hoog in de lucht het lichtje van een vliegtuig
geluidloos vliegt een uil over
en alleen jij en ik op een bankje aan de waterkant
GELUK

Sentimental Journey

De zomer is kennelijk dè tijd bij uitstek voor een SENTIMENTAL JOURNEY: herinneringen aan lange warme zomers van weleer.
Ons dorp ligt aan zee en is sinds jaar en dag een badplaats, vooral geliefd bij mensen uit de stad die geen behoefte hebben aan luxe bungalowparken met subtropische zwembaden, maar tevreden zijn met een seizoensplek op de camping, maar dan wel met de nodige comfort als tv en wifi. Een zomerlang 'inwonen' bij particulieren is er niet meer bij, in tegenstelling tot zo'n pakweg 60 jaar geleden toen mensen hun eigen huis aan badgasten verhuurden en zelf in het 'kippenhok' woonden.
Maar juist dat primitieve 'inwonen' roept nostalgische gevoelens op.
Zo gebeurt het deze (op vaak regenachtige) zomerdagen regelmatig dat mensen op SENTIMENTAL JOURNEY bij de VVV binnenlopen en informeren of dat ene pension er nog is ("vlakbij zee" ) en waar die ene straat is met dat ene huis ( "wit geloof ik")
Ze vertellen verhalen over eindeloos dwalen door de duinen (" toen je nog overal mocht komen"), kampvuren ("nee, geen BBQ, maar gewoon een stuk brooddeeg aan een stok boven het vuur"), zandkastelen bouwen aan zee, een ijsje kopen bij de 'Paddestoel' .
Het wachten is op mensen die komen informeren of dat leuke huis ("met een balkonnetje") boven op die dijk er nog staat waar het  's zomers zo goed toeven was.
Dat huis...dat staat er nog.....ik kan het weten......en het is er 's zomers èn 's winters goed toeven.

Dag!

Kleinzoon van anderhalf logeert bij ons en binnen een mum van tijd heeft hij zich de 'dingen' in ons huis eigen gemaakt.
Als hij 's morgens uit bed komt worden al deze 'dingen ' begroet:
DAG bomen (vanuit de balkondeur)
DAG poes (aan de muur in het trapgat)
DAG koe (op het schilderij in de gang): Boe!
DAG paardjes (in de steenvorm in de serre)
DAG schaap (op het grasveld ): Mèè!
DAG kippen (in de ren)
DAG molentje (in de plantenbak halverwege het tuinpad)

Ja, kleinzoon groet 's morgens de dingen net als Marc in het bekende gedicht van Paul van Ostayen :

Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem
ploem ploem
dag stoel naast de tafel
dag brood op de tafel
dag visserke-vis met de pijp
en
dag visserke-vis met de pet
pet en pijp
van het visserke-vis
goeiendag

Daa-ag vis
dag lieve vis
dag klein visselijn mijn

Goud

Het jaarlijkse hoogtepunt in onze Gemeente is de profwiellerronde vlak na de Tour de France en elk jaar weet de organisatie een aantal (vooral mannelijke) publiekstrekkers te strikken. Vorig jaar gaven bijvoorbeeld Andy Schleck ( of was het broer Fränk?) en Johnny Hoogerland ( die van dat prikkeldraad) acte de presence en......Marianne Vos! Wie? Dat vroeg de entreekaartjesknipper aan het onopvallende meisje dat zonder kaartje het parcours wilde betreden. Het meisje noemde nogmaals haar naam en zei dat ze aan de damesronde ging meedoen, maar bij de kaartjesknipper ging nog steeds geen lichtje branden. Gelukkig voor haar (maar ook voor de kaartjesknipper!) schoot iemand van de organisatie haar te hulp. De damesronde werd met overmacht gewonnen door ...wie? Marianne Vos!
Nee, dit jaar komt Marianne Vos niet naar onze profwielerronde......dit jaar zit ze in Londen en gaat ze voor Olympisch GOUD.
Onze profwielerronde moet het dit jaar doen met de afdankertjes....eh...afvallertjes van de Tour!

Natuur

Vandaag staat in het teken van NATUUR, of liever gezegd NIEUWE NATUUR. Vandaag gaan we namelijk naar Tiengemeten, het laatste echte eiland in Zuid Holland dat zo'n 15 jaar geleden voor een appel en een ei verkocht is aan Natuurmonumenten, een expert in NATUUR of liever gezegd NIEUWE NATUUR. De vroegere landbouwgronden en de daarbij behorende boeren zijn verdwenen en hebben plaats gemaakt voor NATUUR met, let op, 3 centrale thema's: Weelde, Wildernis en Weemoed!
Als ik Natuurmonumenten was geweest had ik er nog een vierde thema aan toegevoegd: Water!
En voor vandaag nog één, n.l. Warm.
Want weer is het warm, net als die keer jaren geleden toen ik voor het eerst op Tiengemeten kwam. De laatste boer had het eiland nog maar net verlaten, de landbouwgronden lagen er leeg en kaal (en dor) bij en de verlaten huizen maakten een desolate indruk. Ik was diep teleurgesteld, het eiland waar je geen rijbewijs nodig had om auto te rijden, waar muskusrattenvanger naast boer het enige beroep was, waar geen straatverlichting was, het had zo tot mijn verbeelding gesproken.
Er is veel veranderd sinds Natuurmonumenten het heft overnam: de akkers bloeien weelderig, er zijn waterpartijen en zelfs een stuk speelNATUUR voor kinderen. De huizen zijn opgeknapt, één van de Boerehoeves is omgebouwd tot Herberg, er is een (NATUUR)kampeerterrein, kortom op Tiengemeten is NIEUWE NATUUR gemaakt.
En eerlijk is eerlijk, het ziet er goed uit.
Hoe komt het dan dat ik er toch een beetje treurig van word?
Omdat alles te mooi is, te overdacht, te gemaakt?
Omdat je NIEUWE NATUUR niet moet vergelijken met NATUUR?
Och, het zal wel door de warmte komen dat ik al deze verwarrende gedachten heb.

Vierdaagse

De VIERDAAGSE

- om 4 uur uit bed ( en om 9 uur ‘s avonds naar bed!!!)

- uitgezwaaid worden door lallende studenten

- na uren en uren lopen door  mensen aan de kant van de weg nog steeds met “goedemorgen!”      begroet worden

- kinderen die snoepjes, koekjes, zoutjes en komkommer uitdelen

- “High five”, vooral populair onder kinderen

- marcherende en zingende ( hey, hey captain Jack, meet me down by the railroad track) soldaten

- één lang lint van lopers door het Nijmeegse landschap

- één lange rij wachtenden bij de Dixy’s

- rijen bejaarden (in rolstoel) op de eerste rang in elk dorp

- Bailybrug bij Cuijk

- scan-matten over de weg (piep, piep…)

- Maasland(kaas)tent met rust-matrassen

- hoosbuien (lang leve het regenpak)

- zeven heuvelen

- Hollandse hits in elk dorp

- steeds terugkerende vraag: “hoeveel blaren heb jij?” (Ik heb gelukkig Happy Feet)

- SMS-jes (Kopland en De Dood of de Gladiolen)

En natuurlijk ook:

-       4 dagen 40 km lopen

-       Het ‘felbegeerde’ kruisje

-       Via Gladiola

-       rode, maar vooral gele en roze gladiolen krijgen (die het uren wachten overleefd hebben!!)

-       spandoek ‘NOVIO MAGUM…VENI VIDI VICI’ bij thuiskomst

De VIERDAAGSE….eens, maar nooit meer, alhoewel…. wanneer is ie volgend jaar?