Ziek zijn

ZIEK ZIJN heeft zo zijn voordelen.

Nee, niet de kloppende hoofdpijn, niet de pijnscheuten in je rug, niet je pijnlijke longen na de zoveelste hoestbui.

Ik bedoel het proces daarna, het opknappen.

Eerst ben je nog onrustig, kun je je niet overgeven.

Maar daarna, als alles geregeld is en je niets meer hoeft, komt er een soort serene rust over je.

 

Het is prachtig voorjaarsweer, het bankje aan de rand van het natuurgebiedje staat er uitnodigend bij.

Alleen maar zitten en kijken.

Het geluid van overvliegende nijlganzen.

Twee zwanen die zichzelf aan de waterkant een grote schoomaakbeurt geven.

Het getjilp van vogels.

Welke vogels? Geen idee, maar het klinkt als een symfonie.

In de krant lees ik dat vogelzang veel lijkt op mensentaal.

En inderdaad… in Pluk van de Petteflet ‘praten’ Duif Dolly en de Krullevaar heel wat af met Pluk, Aagje en meneer Pen.

Ja, ZIEK ZIJN heeft zo zijn voordelen.

Kinderboeken van lang geleden worden weer eens herlezen.

Sowieso heel veel lezen, uren achter elkaar.

Ter afwisseling een sudoku.

Poes Lotje springt tevergeefs naar een bij, loert roerloos naar iets in de bosjes, gaat op het mooiste plekje in de tuin liggen.

Nee, een poes hoeft niet ZIEK geweest te zijn om te kunnen genieten van al het moois wat de tuin te bieden heeft.

ZIEK (geweest) ZIJN  heeft zo zijn voordelen.