Beestenboel

Zo’n 2 maanden geleden begon onze zwarte kip voor de zoveelste keer broedse geluiden te maken en bleef steeds maar op het nest zitten.

Nu staat er in de bijbel ’ de mens wikt, maar God beschikt’, maar bij ons is het ‘de kip wikt, maar de mens beschikt’. Wij dus.

Toch wel leuk weer een keer kuikentjes, dus " zullen we dan maar, het kan nog net voor de winter".

Toen we eenmaal beschikt hadden haalden we bij de buren bevruchte eitjes (wij hebben geen haan. vandaar), ruilden die om met de gelegde eitjes en het broeden kon beginnen.

Inmiddels kreeg ook de bruine kip last van haar hormonen en tot onze grote verbazing ging ze bij haar zwarte zus op het nest zitten.

Gezusterlijk zaten ze daar 3 weken op de eitjes en precies op tijd kwamen er 3 kuikentjes tevoorschijn.

Samen hebben ze het co-ouderschap en de kuikentjes zijn met 2 moeders dubbel beschermd tegen gevaar ( Dikkie Dik van de buren) van buitenaf.

Dachten we.

Geen kat, maar een loslopende hond kwam de tuin in, rende achter de moeders en kinderen aan en kreeg één kuikentje te pakken. De schrik zat er bij de kippen  (en bij ons) flink in.

De rest van de dag hebben de 2 overgebleven kuikentjes veilig onder moeders vleugels gezeten.

Inmiddels zijn ze allang de schrik te boven, scharrelen de hele dag met hun moeders door de tuin en zijn zich niet bewust van het naderende onheil: we krijgen n.l. binnenkort een jong katje dat zich op haar beurt ook niet bewust is van naderend onheil (Dikkie Dik van de buren of een loslopende hond)