N57

N57.
De verbinding tussen Zeeland en de Zuid Hollandse Eilanden.
Drie dammen en heel veel water.
Er is niet veel fantasie voor nodig om je te verplaatsen in De Ramp van '53 als je over de N57 richting Middelburg rijdt.
Alhoewel....vandaag is er geen zuchtje wind, het water is spiegelglad, de lucht is blauw en de zon schijnt.
Zomer in Zeeland. Wie zongen dat ook al weer?
Ik ben op weg naar het jaarlijkse Nazomerfestival waar ik traditiegetrouw met een Zeeuwse vriendin naar toe ga. Op bijzondere (vaak buiten)locaties, zijn er al even bijzondere theatervoorstellingen. Wij gaan naar Kracht, Nacht & Macht, 3 korte komedies van Tsjechov. Dit is een hele andere Tsjechov die ik ken van de Meeuw, veel luchtiger...zomers als het ware.
Alhoewel....het is een weliswaar vrolijke kijk op hoe ideeën, cliché's en beeldvorming ons voelen en handelen vertroebelen, maar wel echt Tsjechov dus.
Met nog een glimlach om mijn mond  rijd ik uren later weer terug naar huis. Het is donker inmiddels, de bijna volle maan schijnt zilvergrijs op het nog steeds spiegelgladde water. De vuurtorens langs de kust zenden haast futuristisch lichtflitsen op de zee en het land.
Het is stil op de N57. Geen files, alleen drie dammen en heel veel water.

You can make plans, but Life is what happens

Plannen maken.....het begint klein, vaag....zou ik het kunnen? Je wikt en weegt, het plan krijgt een concretere vorm en dan......laat ik het doen! Wat? Een monstertocht van 110 km binnen 24 uur lopen na de succesvol verlopen 'Nijmeegse'.
Toen we eenmaal besloten hadden de uitdaging aan te gaan, begonnen de voorbereidingen: inschrijven, rondbazuinen(!) en trainen. 35 km, 50 km met als extraatje een stuk 'klunen' op het strand. We waren er klaar voor. De kinderen zouden ons tijdens die 24 uur supporten. Zouden.....want... YOU CAN MAKE PLANS, BUT LIFE IS WHAT HAPPENS. Een tragisch sterfgeval in de familie (zus/schoonzus)....de begrafenis op de dag van De Tocht. Naast verdriet ook teleurstelling.
Tijdens de begrafenis leest één van de dochters van de overledene:
Het enige wat een mens moet doen is doorgaan tot het punt bereikt is waarop zijn krachten het begeven. Precies daar en dan als de uitputting verandert in een ijzeren houdgreep om het laatste restje wilskracht vast te houden wacht het thuis waarvan hij het bestaan niet kent.
                                                        uit: Verteller van de wind van Henning Mankell
Doorgaan.
Plannen maken.......vandaag ingeschreven voor een andere monstertocht.......50 km gelopen ter voorbereiding....nu nog rondbazuinen......en lopen natuurlijk...en hopen.....want.....
........YOU CAN MAKE PLANS, BUT LIFE IS WHAT HAPPENS.

Warm

Hè, wat jammer nou… geen hitterecord.

‘Ze’ hadden het gister nog zo beloofd, het record van 38,6 °C op 23 augustus 1944 zou zo goed als zeker verbroken worden. Maar het werd ‘maar’ 36,7 °C, terwijl de gevoelstemperatuur wel 40 °C was.

Waarom hoor je eigenlijk alleen iets over gevoelstemperatuur bij koudegolven?

Met herinnering aan extreme WARMTE is het net als met extreme kou: je herinnering is vaak gekoppeld aan een gebeurtenis.

Door een sterfgeval in de familie herinner ik me de dagenlange verzegende HITTE rond 19 juli 2006. Nog voel ik de weldadige koelte in de kerk tijdens de uitvaart.

En dan augustus 2003. Voor het eerst in mijn huwelijk was ik een lange periode alleen thuis omdat manlief op pelgrimstocht was en uitgerekend toen was het HETER dan HEET en moest de tuin regelmatig gesproeid worden. Tja, en dan merk je pas wat daar allemaal bij komt kijken: tuinslangen, sproeipunten, tijdklok…. om maar wat te noemen. Bijkomend voordeel was dan weer wel dat het gras niet gemaaid hoefde te worden, want grasmaaiers aan de praat krijgen is een kunst op zich.

Ook weet ik nog die keer dat we met het gezin een weekend naar Parijs gingen, het jaar ben ik vergeten, maar wat was het WARM, te WARM eigenlijk voor bezoek aan een stad en wat waren we blij dat de chauffeur ons trakteerde op een extra lange sightseeing in zijn airco-bus. Ik herinner me ineens dat we langs ‘de denker‘ van Rodin reden.

Maar goed.

Geen record dus vandaag, alhoewel…..een klein recordje, want het was wel het WARMSTE TROPISCHE weekend sinds 2004 en de WARMSTE nacht sinds …jawel 1906!

Zomeravond

Een warme ZOMERAVOND in augustus is heel anders dan een ZOMERAVOND aan het begin van de zomer:
Andere kleuren, geuren, geluiden.
Door de vroege schemering ziet het landschap er uit als een impressionistisch schilderij:
De gemaaide akkers geven een goudgele gloed.
De lichtjes van combains en trekkers die af en aan rijden, volbeladen met balen hooi en strooi.
Een zweem van de geur van geoogste uien.
Het geluid van krekels aan de waterkant.

Een warme ZOMERAVOND in augustus voelt als een extraatje, een toegift.
Op een warme ZOMERAVOND zit NAZOMER in de lucht.

Onderzeeboot

Hoogvliet…..Spijkenisse…..Pernis…..niet direct plaatsen die hoog op het verlanglijstje staan om te bezoeken......

Tja en dan ga je op de fiets naar HEIJPLAAT (of all places!) en volg je een toeristische route en kom je over de Spijkenissebrug (waarvan de pijlers afkomstig zijn van de oude Moerdijkbrug), Hoogvliet (met een verrassend bosachtig parkje en…. het enige kunstwerk in Nederland van Calder) en fiets je pal langs onze nationale trots(?!) Shell Pernis (met ultramoderne torens naast het oude gebouw uit 1936).

Waar je ook om je heen kijkt...overal opslagtanks, containers en pijpen en dan ineens is daar Heijplaat.

Een eeuw geleden gebouwd door de RDM voor de werknemers bij het Droogdok. Handig: op je fiets naar je werk, zo los je het fileprobleem op! Als je door Heijplaat fietst zie je niks meer van industrie, alleen leuke goed onderhouden oude huisjes, 3 (!) kerken, een wijkgebouw annex café biljart ( niet open op zondag)

Aan het einde van het dorp ligt het voomalige werkterrein van de RDM met leegstaande loodsen en één daarvan is de ONDERZEEBOOTloods (gek, maar bij ONDERZEEBOOT denk ik aan de Geheime Dienst) is in de zomer ingericht als expositieruimte voor grote-kunstwerken-kunstenaars.
En of je al niet genoeg gefietst hebt krijg je in de loods een fiets versierd met veertjes om naar de kunstwerken te fietsen.
Kunst is een wonderlijk iets. het spreekt je aan of niet.
Wat de kunstenaar voor heeft met zijn hoge bomenbos met in de top een cariljon, zijn schip, zijn onderzeeboot-huis, dat interesseert me eigenlijk niks. Ik geniet er gewoon van en laat mijn eigen fantasie de vrije loop over campings waar naast Pipo-wagens en Tipi's ook ONDERZEEBOOT-huizen te huur zijn.

Geluk

GELUK
een avond op een bankje aan de waterkant van het natuurgebied
het water bijna spiegelglad, aan de kant de krinkeltjes van 't Schrijverke
verderop het zachte, uitstervende gegak van ganzen
de volle maan roerloos aan de hemel
heel hoog in de lucht het lichtje van een vliegtuig
geluidloos vliegt een uil over
en alleen jij en ik op een bankje aan de waterkant
GELUK

Sentimental Journey

De zomer is kennelijk dè tijd bij uitstek voor een SENTIMENTAL JOURNEY: herinneringen aan lange warme zomers van weleer.
Ons dorp ligt aan zee en is sinds jaar en dag een badplaats, vooral geliefd bij mensen uit de stad die geen behoefte hebben aan luxe bungalowparken met subtropische zwembaden, maar tevreden zijn met een seizoensplek op de camping, maar dan wel met de nodige comfort als tv en wifi. Een zomerlang 'inwonen' bij particulieren is er niet meer bij, in tegenstelling tot zo'n pakweg 60 jaar geleden toen mensen hun eigen huis aan badgasten verhuurden en zelf in het 'kippenhok' woonden.
Maar juist dat primitieve 'inwonen' roept nostalgische gevoelens op.
Zo gebeurt het deze (op vaak regenachtige) zomerdagen regelmatig dat mensen op SENTIMENTAL JOURNEY bij de VVV binnenlopen en informeren of dat ene pension er nog is ("vlakbij zee" ) en waar die ene straat is met dat ene huis ( "wit geloof ik")
Ze vertellen verhalen over eindeloos dwalen door de duinen (" toen je nog overal mocht komen"), kampvuren ("nee, geen BBQ, maar gewoon een stuk brooddeeg aan een stok boven het vuur"), zandkastelen bouwen aan zee, een ijsje kopen bij de 'Paddestoel' .
Het wachten is op mensen die komen informeren of dat leuke huis ("met een balkonnetje") boven op die dijk er nog staat waar het  's zomers zo goed toeven was.
Dat huis...dat staat er nog.....ik kan het weten......en het is er 's zomers èn 's winters goed toeven.