Zuid Afrika-spel

Nog 8 nachtjes slapen en de komende 2 nachtjes slapen - het is herfstvakantie - ook de kleinkinderen bij ons.
Het is al donker als we van hun huis naar het onze rijden. Kleindochter is al snel in dromenland in haar autozitje.
Kleinzoon heeft nog heel wat praatjes. Over - hoe kan het ook anders, want hij is er al geweest- ZUID AFRIKA
Hij heeft een spel waarmee je spelenderwijs allerlei feiten over de wilde dieren van ZUID AFRIKA leert, zoals snelheid, gewicht en leeftijd.
Vooral de snelheid van de dieren fascineert hem, en nu we in de auto zitten ook de snelheid in het verkeer.
Als hij een verkeersbord met 100 erop ziet zegt hij "De luipaard kan harder, die kan 110"
"Dan krijgt hij een bekeuring" zeg ik.
Daar moet hij even over nadenken. Maar niet lang, want ..."Weet je hoe hard de Baviaan kan? 50! en in onze straat mag je ook 50, dan krijgt hij geen bekeuring hè?"
En zo is een nieuw autospelletje 'geboren'
Ongelooflijk hoeveel snelheidsborden er langs de autoweg staan en we zouden het spel tot aan ons huis hebben kunnen spelen, ware het niet dat hij in slaap valt.
Als hij en zijn zusje later samen in het grote logeerbed liggen vraagt hij "zullen we morgen het ZUID AFRIKA-SPEL doen?"
Tot nu toe waren we nog niet echt in ZUID AFRIKA-stemming, maar daar komt geheid de komende dagen verandering in.

Wag'n bietjie-moment

Nog 9 nachtjes slapen en dan......
Alles wat we kunnen afvinken op de paklijst gaat alvast in de koffers. Veel spullen hebben we zelf: verrekijkers, zaklampen en rugzakken, maar sommige dingen moeten we lenen, zoals de ultralichtgewicht slaapzakken van onze andere, ook reislustige dochter.
Het is een mooie zondag, dus ik stap op de fiets om bij haar de slaapzakken op te gaan halen.
Niet alleen het weer is mooi, maar ook het herfstgekleurde landschap.
Hoe zou de herfst er uit zien in Zuid Afrika? Ook zo bontgekleurd?
Ik kom geen wilde dieren tegen, maar zie wel  2 ezels en een vlucht gakkende ganzen, die misschien wel op weg zijn naar Zuid Afrika.
Een wei vol koeien. Hollandser kan het niet.
Ook echt Hollands zijn de windmolens in de verte, alhoewel.... misschien staan er daar ook wel windmolens.
En een haantje op de kerktoren? Is dat typisch Hollands?
Af en toe neem ik een WAG'N BIETJIE-MOMENT, stap ik even af en kijk om me heen.
Bij veel uitritten van huizen liggen pompoenen.
De herfst is dè oogsttijd.
Een rooimachine staat stil aan de rand van spruitenveld.
Zouden er in Zuid Afrika ook spruiten verbouwd worden?
Als ik bij mijn dochter aankom zegt ze: "Ik had je eerder verwacht"
Tja, dat heb je met al die WAG'N BIETJIE-MOMENTEN!

Zen

Nog 10 nachtjes slapen en nog 1 keer naar ZEN.
Tijdens de wekelijkse ZEN-lessen worden tussen de meditaties en de andere rituelen door de meest uiteenlopende onderwerpen behandeld, zoals ZEN en zingeving, jezelf een doel stellen. Deze week hadden we het over ZEN en de dood.
'Alleen de dood is zeker en je dat realiseren helpt je dichter bij het punt dat je keuzes moet maken tijdens het leven'.
Mooie woorden, maar wat als de dood  plotseling binnenvalt, zoals deze week in ons dorp?
De ene dag verdronk een man in de singel en de dag erna verongelukte de vader van een kleuter.
De meeste dorpelingen hadden geen persoonlijke band met de overledenen, maar iedereen reageerde geschokt.
Dan komt de dood en de onomkeerbaarheid ervan wel even heel dicht bij.
Tijdens de ZEN-les had ik nog vol overtuiging gezegd: "er is leven na de dood", maar daar ben ik na de gebeurtenissen in ons dorp niet meer zo zeker van.
Wel voel ik me gesterkt in het nastreven van mijn ZEN-doel: Wag'n bietjie, af en toe even stil staan bij het hier en nu.

Wag 'n bietjie

Ons reisavontuur komt steeds dichter bij. Het aftellen is begonnen.
Nog 11 nachtjes slapen en dan vliegen we naar het zuiden, naar het land van Nelson Mandela en van ons kind èn het land van de WAG-'N-BIETJIE-dorenbomen.

WAG-'N-BIETJIE betekent letterlijk WACHT EVEN.

Als je met de dorens in aanraking komt moet je namelijk even wachten. De boom heeft rechte en gekromde dorens. Als je met je kleding langs een tak komt, wordt je beslist even stilgezet!.

 

De WAG-'N-BIETJIE boom is zoals het leven zelf. De takken maken een zig zag beweging – zo is het leven geen rechte lijn en kent vele kronkels. De twee doorns zijn ook vol betekenis: de ene doorn wijst als het ware naar achteren  – waar we vandaan komen – en de andere doren wijst naar voren – waar we naar toe gaan. De boom heeft dorens, maar geeft ook voeding, bescherming, warmte en gezondheid. De boom heeft schoonheid en brengt volgens de volkswijsheid geluk.

 

  1.. Wacht even – sta eens even stil.

  2.. Kijk naar je verleden en naar de toekomst.

 

WAG-'N-BIETJIE: nog EVEN WACHTEN, nog 11 nachtjes slapen!

 

 

Herfst

 

Na dagen strakblauwe luchten met overdag kriskrasse vliegtuigstrepen en 's nachts ontelbare sterren en een supermaan (die bovendien nog verduisterd werd) is het vandaag bij zonsopkomst nevelig. De zon wordt gefilterd en dat geeft een schilderachtig beeld.
Zo'n echte Hollandse HERFSTLUCHT.
En HERFST is het ondanks de 'Indian Summer'.
Het appelboompje bij de keukendeur met roodgekleurde sierappeltjes, bonte bladeren, spinnenwebben, paddenstoelen, appelmoes van eigen appels en ik heb de eerste kastanje alweer uit de bolster gehaald en glanzend gewreven. Nog even en de haardkachel kan weer aan.
Voor ons zal de HERFST dit jaar maar kort duren.
Aan het einde van de maand vliegen we in 11 uur naar de LENTE in Zuid Afrika.
De luchten schijnen er altijd strakblauw te zijn en regen valt er nauwelijks. Ik denk dat ik mijn regenpak maar thuis laat.
Hopelijk bloeien de Jacaranda's nog die nu al heel Pretoria paars kleuren.
De LENTE duurt maar kort daar. Als wij weer terug naar Nederland gaan is het er al bijna ZOMER.
Nog een kleine 3 weken en dan gaan we naar het land van Nelson Mandela en van ons kind.

Pop

Bijna 2 jaar is een wereld van verschil met echt 2.
De laatste weken in de aanloop naar haar verjaardag maakte ze een enorme groeispurt. Op het kinderdagverblijf mocht ze al een paar keer meelopen met de groep 2+ en daar voelde ze zich als een vis in het water: allemaal kindjes van haar 'niveau'.
2 dagen voor haar verjaardag stapte ze ineens op het loopfietsje dat 'vroeger'  van haar broer van 4 was.
Op de grote dag zelf, die ze viert in het bos bij een landgoed, komt ze ons al van verre tegemoet gefietst met een trotse vader naast haar. Ze praat honderduit en met een beetje fantasie kan ik haar volgen. Ze weet dat ze het feestvarken is: dat daar taart bij hoort, slingers in de boom,  'lang zal ze leven' en cadeautjes.
Tergend langzaam pakt ze het ene na het andere pakje uit: een kleurenspelletje, een boek van kikker dat eerst gelezen moet worden, een 'high tea-setje' met een serviesje en quasi taartjes. Een iets ouder leeftijdgenootje en verjaardagsdeskundige kijkt belangstellend toe en gaat gelijk 'thee' inschenken.
Uit het pakje van oma en opa komt een eigengemaakte feestjurk voor de jarige èn ook één voor POP.
POP?
Waar is POP?
Gelukkig was mama op de hoogte van de naaiklusjes van oma, dus POP is meegenomen en ligt in de fietskar.
De rest van het feestje speelt de jarige jet afwisselend met de feestelijk aangeklede POP en het loopfietsje.
Als het feestje afgelopen is wordt alles ingepakt.
Alles?
Weer thuis blijkt POP zoek.
Waar is POP?
De jarige is ontroostbaar.
Papa en broer fietsen terug naar de plek in het bos. En wie zit daar in een mooie feestjurk tegen de boom?
POP!
Later op de dag, na het verlate middagdutje speelt de jarige ook nog met de andere cadeautjes.

Five

Het is een prachtige nazomerdag, echt zo'n dag om er op uit te gaan. We gaan met zijn allen fietsen: kleinzoon achterop bij zijn vader, kleindochter bij haar mama. Wij, opa en oma afwisselend naast de mannen en vrouwen.
Kleinzoon praat honderduit, vooral over Zuid Afrika waar hij met vakantie geweest is. Hij noemt alle wilde dieren die hij gezien heeft in 'het Kruger' en dat zijn er heel wat en niet alleen DE BIG FIVE.
"Weet je wat FIVE is, oma, dat is 5 in het Engels" en moeiteloos telt hij van 1 tot 10 in het Engels.
Kon ik dat ook toen ik 4 was? Tijd om daar over na te denken heb ik niet, want......."en in het Nederlands kan ik tot 67 tellen"
Terwijl hij aan het tellen is, ga ik naast de vrouwen fietsen. Kleindochter van bijna 2 heeft ook veel te vertellen, vooral in haar eigen taal met soms een grote mensenwoord. Ook zij is in Zuid Afrika geweest en ook zij heeft al die wilde beesten gezien, maar daar kan zij zich niks van herinneren en al zeker niet al die namen. Zij noemde elk wild beest in 'het Kruger' steevast poes.
 "Poesje mauw" zegt ze tegenwoordig en sinds vorige week toen ik in mijn eentje een dagje ging oppassen en vertelde dat opa thuis was zegt ze elke keer als ze opa ziet "opa thuis".
Logisch!
We hebben een hele leuke middag, eten natuurlijk onderweg een ijsje en aan het einde van de fietstocht kan kleinzoon al tot 99 tellen.
Als we de tuin weer in fietsen zegt kleindochter "opa thuis" en inderdaad...opa is thuis en wij ook!